Limbo, na temat samej gry nie będę się rozpisywał, natomiast tutaj celem bardziej jest zwróceni uwagi na to, jak niskobudżetowy projekt może okazać się strzałem w dziesiątkę.

Mainstream, to taka kategoria gier,  do której zaliczamy tytuły robione dla mas. Otóż dla przykładu może to być Battlefield, Call of Duty, Fifa, Mass Effect. Są to projekty wysoko nakładowe, które zdecydowanie powinny się sprzedać dzięki oczywiście dużej pracy za duże pieniądze i dużej reklamie za duże pieniądze.

Ostatnio w świecie gier pojawiła się jednak moda na tworzenie projektów, które swoim pomysłem podbijają świat, natomiast wydatki przeznaczone na nie raczej nie stanowią 10% tego, na co idą wydatki w Mainstreamie. Przykładem olbrzymiego sukcesu jest Maincraft, który mi osobiście nie przypadł do gustu, ale to rzecz gustu, bo patrząc okiem gracza, pomysł jest naprawdę fajny. Co innego mogę powiedzieć o Limbo, grze 2D, która tak na prawdę ciężko mi przypasować do jakieś kategorii, ni to zręcznościówka, ni to gra logiczna. Jak to mówił sekretarz Gomułka, ni pies ni wydra, coś na kształt świdra – chociaż kontekst to żaden(bardziej chciałem się pochwalić znajomością historii).

Limbo, zyskał moją sympatię głównie dzięki logicznym łamigłówką. Najbardziej jednak przyjemnym faktem jest to, że gra została zrobiona tanim kosztem a dobrze. Masowe tytułu niekoniecznie muszą być dobre, co udowodnił ostatnimi czasy Dragon Age 2. Grę ocenia się po grywalności, bo to ona jest sensem jej istnienia. Dlatego też, czasem na prawdę warto zwrócić uwagę na to (słowa do producentów), czego oczekuje użytkownik. Dzisiaj chciałoby się rzec, gry robione są dla idiotów, z małymi wyjątkami. Chyba nie ot o chodzi, więcej takich gier jak Limbo!

Dla bardziej zainteresowanych, podrzucam link: Limbo – znajdziecie tutaj co nieco o fabule, informację i recenzję w jednym miejscu.